صادرات چیست؟
به انتقال کالا یا خدمات از محل مبدا (کشور ارسالکننده) به مقصد (کشور دریافت کننده) صادرات میگویند. از نگاه گمرک جمهوری اسلامی ایران، خروج کالا از قلمرو گمرکی کشور مبدا همراه با رعایت قوانین و مقررات موجود در کشور، صادرات گفته میشود. صادرات هر کشور میزان تعامل کشور مبدا را باسایر کشورها و همچنین نقطه قوت تولیدات و خدمات آن را نشان میدهد. در ازای صادرات کالا میتوان محصولات و مایحتاج کشور را وارد کرد و یا درآمد ارزی کسب نمود. صادرات به چین یکی از پردرامدترین راه های کسب درامد از صادرات است.
صادرات یعنی چه؟
صادرات در لغت(export) به معنای انتقال کالا از داخل کشور به خارج از قلمرو گمرکی است .
در تجارت بین الملل صادرات کالا یا خدماتی است که در یک کشور تولید میشود وبه کشور دیگه فروخته میشود فروشنده این کالا وخدمات یک صادر کننده است خریدار خارجی وارد کننده است.
صادر کننده چه کسی است ؟
صادر کننده هر شخص حقیقی یا حقوقی دارای کارت بازرگانی یا مجوز بازرگانی ازگمرک ایران گفته میشود.
مراحل صادرات کالا در ایران (۵ مرحله)
- مرحله اول: تکمیل شرایط شخص یا شرکت صادرکننده برای صادرات. در ابتدای اقدام به صادرات شخص میبایست سه شرط زیر را داشته باشد: داشتن کارت بازرگانی معتبر، نداشتن پیمان ارزی معوق، دارا بودن حساب جاری یا قرض الحسنه نزد بانک محل مراجعه
- مرحله دوم: اخذ قیمت از کمیسیون نرخگذاری. ابتدا تولیدکنندگان درخواست خود را طی نامهای به اداره کل صادرات ارسال میدارد، که طی بررسی و کارشناسیهای لازم در آن اداره نرخ لازم را تعیین کرده و جهت تصویب به کمیسیون نرخگذاری مرکز توسعه صادرات ارائه میشود که بعد از تصویب نرخ مورد نظر، کمیسیون نرخگذاری مجوز لازم صدور کالا را طی نامهای به اداره گمرک اعلام میدارد….
- مرحله سوم: مذاکره با خریداران خارجی در مورد شرایط معامله از قبیل: قیمت رقابتی مناسب، بستهبندی مناسب، زمان تحویل، محل تحویل و غیره.در نهایت حصول توافق نهایی با خریدار
- مرحله چهارم: صدور پروفرما و اعلام کتبی شرایط به خریدار خارجی جهت ارائه به بانک و گشایش اعتبار ( که البته در ایران به دلیل تحریمها بیشتر از روشهای جایگزین استفاده میشود ).
پروفرما سندی است که در آن صادرکننده مجموعه شرایط پیشنهادی خود را جهت صدور کالا یا کالایی معین به واردکننده اعلام میدارد. بر اساس قانون ایران، این سند باید حاوی اطلاعات زیر باشد: نام و نشانی فروشنده، نام و نشانی سفارش دهنده، شماره و تاریخ، صدور، مدت اعتبار، مشخصات کامل و شماره تعرفه گمرکی و در صورت استاندارد بودن کالا شماره استاندارد و نام موسسه و تعهدات فروشنده مربوطه، واحد اندازه گیری، تعداد کالا، قیمت کالا، نوع ارز، نام تولید کننده در کشور تولید کننده کالا، وزن کالا، مشخصات بسته بندی و علامت گذاری کالا، شرایط و مدت تحویل، شرایط و نحوه و وسیله و مبدا و مقصد حمل، شرایط پرداخت، اظهارات و تعهدات فروشنده.
- مرحله پنجم: دریافت اعتبار اسنادی، دریافت اعتبار از طریق بانک LC انجام میگیرد.
اعتبار اسنادی چیست؟
اعتبار اسنادی فرمی است که بنا به درخواست متقاضی و پس از آنکه وی فرم تکمیل شده در خواست گشایش اعتبار اسنادی را تسلیم بانک داخلی میکند. فرم مذکور توسط بانک LC صادر و به کمک آن وجه معینی به حساب با حواله کرد شخص ذینفع، واریز میگردد. در اعتبارنامه مشخصات کالا و ترتیبات حمل آورده میشود و این سند غیر قابل معامله است. ترتیبات اجرایی به شرح زیر است:
- صادرکننده و خریدار خارجی بر سر تنظیم قراردادی که پرداخت آن توسط اعتبار اسنادی به انجام می رسد، به توافق میرسند.
- خریدار خارجی از بانک صادر کننده اعتبار اسنادی میخواهد که اعتبارات لازم را به نفع صادر کننده تامین نماید.
- بانک صادر کننده اعتبار اسنادی، از بانک صادرکننده کالا میخواهد که توصیه هایش را در مورد اعتبار تامین شده اعلام و یا آن اعتبار را تایید کند.
- بانک صادر کننده کالا، سند اعتبار را برای مشتریاش، یعنی صادر کننده می فرستد.
- صادر کننده کالاهای صادراتی را برای خریدار ارسال می کند.
- صادرکننده اسناد حمل و نقل را به بانک خود ارائه میدهد.
- بانک طرف صادرکننده کالا پس از بررسی، با شرایط پرداخت در اعتبارنامه را می پذیرد و یا مبلغ مورد نظر را به فروشنده میپردازد.
- بانک طرف صادر کننده سپس اسناد پرداخت را به بانک صادرکننده اعتبار اسنادی، تسلیم میکند.
- بانک صادرکننده اعتبار اسنادی، پس از بررسی اسناد مبلغ پرداختی بانک طرف صادر کننده، کالا را به بانک میپردازد.
- بانک صادرکننده اعتبار اسنادی بر اساس توافق قبلی با خریدار کالا حساب وی را بدهکار میکند.
- در این مرحله بانک صادرکننده اعتبار اسنادی، اسناد را به خریدار کالا ارائه میدهد.
هیچ نظری ثبت نشده است! شما می توانید اولین نفر باشید